میروم دل بکنم از همه ی قافله ها هرچه بوده به درک گور تمام گله ها میلاد فرحمند

خسته در پیچ و خم این زندگی گم میشومروز و شب بازیچه در دستان مردم میشوممهربان قلبی که دارم هیچ محبوبم نکردساده قربانی هر سو تفاهم میشومبس که دل بستند و دل کندند من حس میکنمعاقبت مانند جنسی دسته چندم میشومآسیابان چرخ را چرخاند و عمری آرد شدشک ندارم در تناسخ دشت گندم میشومرقص پاییزی نصیب برگهایی عاشق استمن برای درد هایم فصل پنجم میشوم + نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم آذر ۱۴۰۰ ساعت 12:2 توسط میلاد فرحمند یعقوبی پور  |  میروم دل بکنم از همه ی قافله ها هرچه بوده به درک گور تمام گله ها میلاد فرحمند...

بزدل منم! به حنجره گفتم سکوت کنچیزی نگو که یکسره گفتم سکوت کنباد آمد و سکوت شبم را شکست و بعدبستم دهان پنجره گفتم سکوت کنمیخواست نخ همیشه بدوزد دل مراتا پاره شد، به قرقره گفتم سکوت کندرگوش من گذشتهی تلخ مرا کسی...صد بار گفت تذکره گفتم سکوت کنهر جا پناه برده ام از غم فقط غم استبه کوه و دشت و منظره گفتم سکوت کنمرگم رسید و دست به چشمم کشید و گفتپایین بیار کرکره گفتم سکوت کن + نوشته شده در دوشنبه دوم اسفند ۱۴۰۰ ساعت 23:18 توسط میلاد فرحمند یعقوبی پور  |  میروم دل بکنم از همه ی قافله ها هرچه بوده به درک گور تمام گله ها میلاد فرحمند...

توی خاک و خانه ام از هر طرف سر می رسددرد اول تا نرفته درد دیگر می رسدجبر یعنی کشورت زنجیر غم باشد مدامتو مصر باشی که آری! غم به آخر میرسد!گرچه از هر پنجره بیرون میاندازی ولیداغهای بدتری بیوقفه از در میرسدهیچ حرفی نیست وقتی جنگ لب وا میکنداز تعفن طعم خونبارش مکرر میرسدکدخدا دشمن کجا بود از خودیها میخوریمروی کتفم جا کم آمد بس که خنجر میرسدهر که آمد قسمتی از سهم ما را برد، چونوعده اش این بود: «فردا روز بهتر می رسد»تف به چشمانم که اینها را تماشا کردهامشاعرم، زورم  فقط تا برگ دفتر میرسد + نوشته شده در دوشنبه دوم اسفند ۱۴۰۰ ساعت 23:20 توسط میلاد فرحمند یعقوبی پور  |  میروم دل بکنم از همه ی قافله ها هرچه بوده به درک گور تمام گله ها میلاد فرحمند...